Markesteen op de grens van Gasteren en Anloo

Op de grens van de boermarken van Anloo en Gasteren, bij het Anloërdiepje, ligt een steen met een ingehouwen kruis. Boermarken waren de gezamenlijke boerenorganisaties van hun dorpen, die de heide en de weidegronden beheerden. Zulke grenzen werden periodiek gecontroleerd om te zien of de steen nog op zijn plek lag.

Nodig was dat ook. De Goorspraken, de uitspraken van de Drentse gerechten, laten zien waar het om ging. Op 30 maart 1563 liet Jacob Huisinge de buren van Gasteren verbieden hun zwijnen op de marke van Anloo te drijven, op straffe van 15 mark voor elke keer dat ze werden betrapt. De Gastenaren ontkenden. Op 16 juli 1565 kwam er een nieuw verbod, van rentmeester Feycko van Frytema, en ruimer. Geen "beesten, schaepen, peerden end zwinen" meer over "den nyen gegraven sloot ende walle", die in de marke van Anloo als markescheiding was gelegd. Het vee bedierf er de groenlanden. Wilden de Gastenaren een doorgang, dan moesten ze die in hun eigen marke maken.

In die uitspraak staat geen steen. De grens van 1565 was een pas gegraven sloot met een wal. Historisch Anloo verbindt het geschil met deze plek; of de steen er toen al lag, zeggen de Goorspraken niet.

In mei 2025 liepen leden van beide boermarken de controle opnieuw. De steen lag er nog. Het kruis was goed te zien.