Grote keien op de markegrens van Anloo en Eext

Op de oude grens tussen de boermarken van Anloo en Eext die in 1718 werd vastgelegd, liggen meerdere markestenen. Deze stenen markeren de grens tussen marken, de gemeenschappelijke stukken grond van dorpsgemeenten. In de provinciale geodata staan er op dit terrein drie geregistreerd; twee daarvan zijn in het veld teruggevonden, de derde niet. Het zijn zwerfstenen, tijdens de ijstijd vanuit Scandinavië naar Drenthe vervoerd en later als grensmarkering gebruikt, en ze staan op plaatsen waar een wal, beek of zandweg geen duidelijke grens vormde.

De markegrens loopt hier door het Evertsbos, in de omgeving van het oorlogsmonument bij het onderduikershol. Oud-boswachter Hendrik Lanjouw heeft er een paar stenen teruggevonden. In 1972 werd het Evertsbos gedund, en Lanjouw zei tegen de houthakkers dat er op het hoogste punt van Anloo een steen moest liggen. Ze waren nog maar net begonnen toen er een werd gevonden, ver weggezakt en zonder zichtbaar teken. Pas toen de mannen hem met afrasteringspalen hadden losgewrikt en een halve slag gedraaid, kwam het kruis te voorschijn. Op sommige stenen staan ook de letters A en E.

Lanjouw kende ook het verhaal dat Anlooër jongens bij hun eerste markesteen een flinke draai om de oren kregen, zodat ze nooit meer vergaten waar de grens lag. Dat komt uit zijn herinnering; een andere bron voor het gebruik is er niet. Op de hoogtekaart zijn de stenen zelf niet zichtbaar; mogelijk zijn wel de wal of het pad herkenbaar waarlangs de oude grens liep.